na liście wydarzeń.
Najważniejsze zespoły polskiej sceny alternatywnej zagrały na plenerowym koncercie Męskie Granie w Stoczni Gdańskiej.
Można było się o tym przekonać w sobotę, 13 sierpnia, w Centrum Stocznia Gdańska, gdzie odbyła się trójmiejska odsłona imprezy. Jeszcze przed występem w Internecie trwała dyskusja o przygotowanym dla trójmieszczan składzie koncertowym. Wielu komentujących przekonywało, że będzie najlepszy ze wszystkich dotychczasowych odsłon (koncerty obywają się w każdy weekend w innym mieście). Teraz już wiemy, że nawet jeśli nie był najlepszy, na pewno trudno będzie przygotować coś równie udanego.
Męskie Granie jest organizowane zgodnie ze starą festiwalową zasadą - dla każdego, coś dobrego. Podczas gdańskich koncertów naprawdę mocno trzeba byłoby się postarać, żeby się nudzić. Na rozpoczęcie wieczoru, gdy większość publiki dopiero się schodziła, świetnie wpasował się lekki rock Muzyki Końca Lata i Kumki Olik.
Kto miał jednak dość spokojnego kołysania się, za chwilę miał szansę na odrobinę szaleństwa pod sceną przy ognistym jazzie Pink Freud (najlepszym koncercie imprezy) i znanym chyba każdego nastolatkowi w Polsce rocku Lao Che. Chwilą oddechu był występ rapujących braci Waglewskich występujących jako Tworzywo, których twórczości nowego smaku dodał saksofon gościnnie występującego Adama Pierończyka.
Potem już było tylko goręcej - to właśnie na koncerty Lecha Janerki, Voo Voo i T.Love przyszło najwięcej publiczności i dopiero wtedy pod sceną zrobiło się naprawdę ciasno. Wieczór domknęły muzyczne rarytasy, czyli sceniczne kolaboracje artystów z poszczególnych zespołów wspólnie wykonujących rzadko prezentowane utwory.
Męskie Granie okazało się nie tylko ciekawym przeglądem polskiej alternatywy, ale również wydarzeniem dobrze przemyślanym pod względem organizacyjnym. Brawa organizatorom należą się za rozsądnie dobrany czas występów. Każdy z zespołów występował tylko pół godziny i - choć nie było bisów - ten czas w zupełności wystarczył, żeby posmakować muzyki, ale się ją nie znudzić. To ważne, kiedy w programie znajduje się aż dziesięć koncertów.
Druga sprawa to lokalizacja. Choć koncert zapowiadany był w CSG, scena została ustawiona w plenerze, tuż przed stoczniowym budynkiem. Po pierwsze, dzięki temu udało się uniknąć akustycznych wpadek, tak przecież częstych w tym obiekcie koncertowym. Po drugie, impreza zyskała zaskakująco udany, jak na centrum miasta, festiwalowy klimat. Nie zabrakło miasteczka gastronomicznego, dodatkowych atrakcji czy stref relaksu na trawie, a co najważniejsze udało się uniknąć atmosfery piwnego festynu.
Warto trzymać kciuki za przyszłoroczną odsłonę imprezy, ale również dopingować organizatorów, żeby nie osiedli na laurach i odważyli się na coś nowego. Biorąc pod uwagę coraz większe znaczenie płci pięknej na rockowych scenach, być może już czas na cykl Kobiece Granie?
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii. Opinie niezwiązane z tematem artykułu, wulgarne, obraźliwe, naruszające prawo będą usuwane.