Wiadomości

Wykałaczka w nosie i palec w oku, czyli uroki pracy na Jarmarku

Krwawy Leo pozuje ze swoją przyjaciółką - Kiwi.
Krwawy Leo pozuje ze swoją przyjaciółką - Kiwi. fot. Justyna Michalkiewicz/ Trójmiasto.pl

Gdy w Gdańsku zaczyna się Jarmark, na ulicy spotkać można wiele bajkowych stworów. Nagle z ukrycia wychodzą piraci, mimowie, szlachcic oraz... Koziołek Matołek. I chociaż praca ulicznego artysty do łatwych nie należy - zamiast monety można dostać np. wykałaczką w nos - wszyscy zgodnie przyznają, że praca wśród turystów to bardzo wdzięczne zajęcie. Sprawdziliśmy, jak wygląda ich dzień od kuchni.



Stać bez ruchu kilka godzin

Który z bohaterów artykułu wzbudził w tobie największą sympatię?

srebrny mim 9%
Krwawy Leo 21%
Kiwi 12%
Koziołek Matołek 13%
polski Szlachcic 5%
wszyscy 12%
żaden 28%
zakończona Łącznie głosów: 410
Stoi i nic nie mówi. Gdy wrzucisz monetę, nawiąże z tobą krótką interakcję. Można pomyśleć, że to zajęcie lekkie i bezstresowe, a w sezonie - dochodowe. Jak jest naprawdę? Paweł, srebrny mim z Jarmarku zdradza, że wcale nie jest tak kolorowo. Pracę ulicznego artysty rozpoczął 15 lat temu. Poza - jak sam siebie określa - byciem atrakcją turystyczną na ul. Długiej zobacz na mapie Gdańska, współpracuje z Teatrem w Oknie oraz Gdańskim Teatrem Szekspirowskim. Jest zarówno osobą techniczną, jak i aktorem.

- Na ulicy nie ma schematów, codziennie jest inaczej. Zazwyczaj pracuję cztery, pięć godzin dziennie, ale wszystko zależy od ruchu. Jeżeli jest dobry, to czas płynie szybciej i jestem w stanie dłużej wytrwać. Jeżeli jest słaby, bezruch mnie wykańcza fizycznie - mówi Paweł.
Stojąc w bezruchu trzeba być maksymalnie skoncentrowanym. Ważny jest równomierny oddech i rozluźnione ciało. Mim zazwyczaj patrzy w dół. Poza ochroną przed światłem słonecznym i wiatrem, zapewnia mu to dobre pole widzenia, a na ulicy trzeba być bardzo czujnym, bo przechodnie bywają nieobliczalni.

- Miałem już wbitą szpilkę w nogę, wykałaczkę w nosie czy palec w oku. Oblano mnie piwem, spychano z wysokości pół metra i próbowano zwinąć donicę z pieniędzmi. Tak się składa, że gdy ktoś schyla się, aby zabrać pieniądze, to jego głowa znajduje się na poziomie mojej stopy. Było kilka osób, które rwały się do rękoczynów i dostały w zęby. Takie prawa ulicy - dodaje Paweł.


Krwawy Leo, dla dzieci - Lulek

Dzień pirata zaczyna się od zacumowania statku na ul. Długiej. Zazwyczaj jest to godz. 10. Wtedy schodzą się turyści. Towarzyszy mu papuga ara o imieniu Kiwi. Ptak nie "pracuje" dłużej niż 4 godziny dziennie. Jak podkreśla Krwawy Leo - właściwie ciężko nazwać to pracą, ponieważ papuga głównie siedzi na bocianim gnieździe i pozuje do zdjęć.

- Kiwi nie zawsze jest zdyscyplinowana, ale bardzo lubi dzieci. Czasami się z nich śmieje, bo umie. Czasami przedrzeźnia. Uwielbia ściągać ludziom okulary, ale jej mówię, że nie wolno. Jest przyjazna, ale nie da się pogłaskać obcym, wtedy dziobie. Toleruje tylko mnie i moją siostrę, bo wychowujemy ją od pisklaka - mówi Krwawy Leo.
Kiwi nie jest niczym przywiązana, ale nie ucieka. Kiedyś jedna z turystek spłoszyła ptaka. Ten wystraszył się, wzbił na wysokość czwartego piętra i poleciał w stronę Neptuna.

- Myślałem, że serce mi pęknie. Zostawiłem wszystko i pobiegłem za nią. Nic wtedy się dla mnie nie liczyło. Przecież ona by sobie nie poradziła bez odpowiedniej opieki. Wylądowała u znajomego malarza, który siedział pod fontanną. Kocham tego ptaka - mówi Krwawy Leo.
Pod kostiumem Krwawego Leo kryje się 65-letni pan Leszek. Zanim rozpoczął pracę pirata, był najpierw mechanikiem precyzyjnym, a gdy pojawiła się elektronika - zwiedził pół świata jako pracownik Stoczni Gdańskiej. Dobrze znał się z legendarnym, kochanym przez gdańszczan i nieżyjącym już od pięciu lat piratem Andrzejem.

- Andrzej szlifował nasze ulice przez prawie 20 lat. Kiedyś siedzieliśmy przy piwku i mówi - Lechu, ty taki podobny do mnie jesteś, gruby z brzuchem. Weź moje ciuchy i kontynuuj tradycję. Wtedy nie miałem odwagi, a dzisiaj mija już pięć lat - dodaje Krwawy Leo.
Jak podkreśla - praca na Jarmarku to zajęcie bardzo satysfakcjonujące, ale ciężkie. Ludzie są różni, większość turystów jest życzliwych, ale zdarzają się cwaniaki, którzy chcą zrobić zdjęcie za darmo. A przecież wynajęcie miejsca kosztuje, o strój trzeba zadbać, Kiwi nakarmić. To praca jak każda inna. Kiedyś gdańszczanie mylili go z niechlubnym Czerwonym Korsarzem. Raz nawet wylądował w szpitalu ze złamanym nosem.

Zagłoba? Dziwny pan z brodą? A może Gandalf?

Mieszka w Krakowie. Do Gdańska przyjeżdża przede wszystkim na wakacje, ale również do pracy. Jest tutaj do końca Jarmarku św. Dominika, stoi przy Domu Uphagena. Poznać go można po ciężkim XVII-wiecznym stroju polskiego Szlachcica.

- Pracuję codziennie, chyba że pada, to nie pracuję. Przecież szlachta nie chodzi z parasolem. Moja praca polega na staniu, chodzeniu i robieniu sobie zdjęć. Zaczynam jak wstanę i jestem tutaj do popołudnia - mówi Szlachcic.
Na co dzień jest reprezentantem polskiej grupy rekonstrukcyjnej - Małopolska Zgraja Sarmacka. Pracuje również jako artysta uliczny na Głównym Rynku Krakowskim. Kreuje postacie Jana III Sobieskiego oraz Zagłoby i pozuje do stylizowanych reklam.

Polscy turyści często mówią - "O, Zagłoba". Tym zagranicznym trzeba tłumaczyć, bo strój jest dla nich bardzo egzotyczny. Niektórzy mówią na niego Gandalf.

- Strój cały czas kompletuję, wymieniam. Szaty blakną na słońcu, więc co półtora roku trzeba je odnawiać. Szable trzeba czyścić codziennie, bo ludzie je dotykają, a mają sól na dłoniach i niszczeją. Do pełnego kompletu brakuje mi tylko konia, ale musiałbym mieć pozwolenie i sprzątacza - podsumowuje.
Pod maską Koziołka Matołka kryje się Bożena. Razem z mężem wędrują po Polsce w poszukiwaniu Pacanowa.
Pod maską Koziołka Matołka kryje się Bożena. Razem z mężem wędrują po Polsce w poszukiwaniu Pacanowa. fot. Justyna Michalkiewicz/ Trójmiasto.pl
Z Gdańska aż do Pacanowa

Wspólnie szukają Pacanowa już od 19 lat. Wędrują od Gdańska aż do Tatr. Na Jarmarku, który jest rokrocznie stałym punktem w ich harmonogramie, spacerują na trasie od Bramy Złotej aż do Zielonej. Pracują od poniedziałku do piątku, z wyjątkiem weekendów i tych mocno słonecznych dni, bo wtedy na Jarmarku jest mniej dzieci.

Pod kostiumem Matołka kryje się Bożena. Towarzyszy jej mąż Elek, który - chociaż nie ma wykształcenia aktorskiego - w roli animatora dziecięcego czuje się jak ryba w wodzie. To on nawiązuje relacje z najmłodszymi, oswajając niekiedy tych najbardziej wystraszonych. Oboje śmieją się, że mąż jest jak serce, a żona jak rozum. Gdyby jednego zabrakło, to nic by z tego nie wyszło.

- Gdy turyści pytają, a skąd koziołek w Gdańsku, odpowiadamy, że z Koziej Góry. Myślą, że to żart, ale to najszczersza prawda, bo stamtąd właśnie pochodzimy. No i trzeba dodać, że II księga powieści mówi o tym, jak Koziołek wypływał na bali do Ameryki, do baby, co czerwoną ma spódnicę. Baba wie, gdzie jest Pacanów. I tak "koziołkujemy" i szukamy baby od 1997 roku - dodaje Elek.
Pomysł na nietypową działalność zrodził się w Zakopanem, gdzie niegdyś mieszkał autor powieści - Kornel Makuszyński. Znajduje się tam jego muzeum. 20 lat temu po Krupówkach chodziło wiele postaci, m.in. Biały Miś czy Alf. Brakowało Koziołka Matołka. Pierwszym krokiem było uzyskanie praw autorskich na prezentację postaci od jej współczesnych spadkobierców. Udało się.

Praca Koziołka Matołka wymaga nieustannej logistyki. Małżeństwo jest dobrze zorganizowane i skrupulatnie prowadzi harmonogram imprez.

- Gramy spektakle w całej Polsce. Nie możemy się spóźnić, bo drugi raz do takiego miejsca by nas nie zaprosili. Ponadto jest to praca fizyczna, w ruchu. Sam kostium nie jest aż tak ciężki, ale jest dość niewygodny. Na twarzy mam dużą maskę, widoczność jest ograniczona i ciężko zrozumieć, co mówię. Ciężko się też oddycha, ale kocham tę pracę, bo daje radość dzieciom - mówi Bożena, odgrywająca rolę Koziołka Matołka.

Opinie (39) 5 zablokowanych

  • "zdarzają się cwaniaki, którzy chcą zrobić zdjęcie za darmo" (14)

    Ale jak pan Leo stoi w miejscu publicznym i ja chcę zrobić fotkę panoramy ulicy czy uwiecznić jakiś detal architektoniczny to mam też zapłacić szanownemu piratowi za to że sobie gdzieś stoi na ulicy?

    • 37 27

    • No własnie.Wciska się przed obiektyw i łape wyciąga.

      • 17 4

    • (8)

      Jest różnica pomiędzy zdjęciem budynku, gdy w tle stoi pirat, a zdjęciem w stylu 'Zosia stan obok pirata, zrobię ci szybko fotę, niby budynku i spadamy'. Zwykle cwaniactwo i brak klasy. Pogódź sie z tym :)

      • 29 4

      • A jak powiem "Zosiu przechodź koło pirata a ja ci cyknę fotkę?" (7)

        Chyba na ulicy ludzie się mijają a robienie zdjęć nie jest zakazane?

        • 3 17

        • (6)

          A kto tu mówi o przechodzeniu obok? To ze Zosi dajesz zły przykład to już inna sprawa :) koleś przygotowuje strój, opłaca miejsce, wiec jak ci sie podoba to zapłać, albo bądź konsekwentny i tez przychodź do pracy za darmo.

          • 21 4

          • Opłaca miejsce ? (4)

            Spacerujący po mieście Koziołek Matołek czy pirat opłaca tylko zakup swoich butów a nie miejsce.
            A jeśli już mowa o dawaniu złego przykładu to tak zapytam :" A czy ci szanowni artyści wydają paragon za otrzymaną opłatę za świadczone usługi"

            Bo jeśli Zosia nie otrzyma paragonu to za nic nie musi płacić.

            • 12 15

            • znowu Polak musi miec wszystko prawnie uregulowane, bo jest chamem i prostakiem (3)

              sloma z butow wystaje i nie umialby bez urzednika i policjanta nad glowa uczciwie zyc.

              Przestan czlowieku wymyslac. Zasada jest prosta (i spolecznie przyjeta) - za zrobienie soie zdjecia z takim "szlachcicem" dajesz mu jakies pieniadze.

              NIKT nie zmusza cie do robienia zdjecia.
              NIKT nie kaze ci placic za zdjecie, na ktorym on przez przypadek sie znalazl, a fotografowales zupelnie co innego.

              I przestan juz wymyslac jakis dziwne scenariusze, bo uczciwy czlowiek latwo pojmuje kiedy oszukal, a kiedy nie. Podpowiem - jesli nie zlapie cie policja, nadal mogles kogos uszukac. Oszustwo nie jest tylko wtedy, gdy zostaniesz przylapany. Wiesz, takie glupoty jak moralnosc i etyka...

              • 19 5

              • Mentalność typowego Greka. (2)

                Tam też tak wszyscy uważają. I jak wygląda ten kraj ?
                Typowy Polak-cwaniak, zarobić na lewo, nie płacić podatków i jeszcze od państwa wymagać.

                • 7 5

              • aha

                chyba cie w szkole koledzy bili :(

                • 2 0

              • państwo i prawo

                Do autora "a"
                Hańba państwu przy obecnym ustawodawstwie stworzonym przez prawników dla prawników, a nie dla obywateli.
                Komu miała służyć ustawa z 1998 o ochronie danych osobowych? - jednym rozporządzeniem zlikwidowano archiwa o dochodach pracowników, nie powiadamiając tychże, tym sposobem ZUS okradł emerytów zgodnie z prawem!
                Dane osobowe są obecnie przedmiotem handlu pomiędzy posiadaczami baz danych a loteriami, akwizytorami i grupą naciągaczy(niechciane telefony)

                • 0 1

          • Jego praca pewnie jest potrzebna, pirat jest kompletnie zbędny.

            • 0 0

    • Komunikacja powinna dac rade (2)

      wystarczy powiedziec zeby sie przesunol - odszedl na chwile, odwrocil sie d*pa itp. itd

      • 6 0

      • Słownik ortograficzny powinien dać radę. (1)

        Niestety ktoś go PRZESUNĄŁ na półce, zamiast do niego zajrzeć.

        • 3 1

        • niechaj sie poprawie

          wystarczy powiedziec zeby sie oddalil

          • 0 0

    • Nie wydaje mi się aby za krwawym Leo który stoi od kilku lat w tym samym miejscu był jakiś obiekt architektoniczny

      • 4 0

  • A gdzie się podziewa Papkin, "urzędowy" kaper gdański? (3)

    • 27 1

    • (2)

      Kasę liczy :)

      • 3 2

      • Pirat jak z koziej d saksofon

        Pierze brudne rajstopy.

        • 2 4

      • A któż jej nie liczy??
        Za fryy chodzisz do pracy??

        • 2 2

  • No, no, no. Nazywanie tego środowiska artystami to przesada. (2)

    Skąd do cholery jasnej namnożyło się tylu wydrwigroszów?

    • 23 7

    • nikt ci nie karze im placic (1)

      • 4 4

      • Każe a nie karze.

        • 2 0

  • Dobrze znał się z legendarnym, kochanym przez gdańszczan i nieżyjącym już od pięciu lat piratem Andrzejem.

    Znaczy się wypili nie mało :)

    • 18 4

  • Nie chcę, by ktoś zaczepiał moje dzieci. (5)

    Nie życzę sobie, by jacyś przebierańcy w brudnych rękawiczkach zaczepiali moje dzieci, gdyż zwyczajnie je straszą. Nie lubię natrętnych ludzi, przejść się normalnie nie da po Długiej, gdyż z każdej strony natręci, jak nie bajkowe stwory, to naganiacze restauracyjni. Tym "artystom" wydaje się, że są zabawni, ale oni są zwyczajnie śmieszni.

    • 23 9

    • Brawo. W końcu normalna opinia. Większości z tych pajaców zasadziłbym z chęcią kopniaka w cztery litery.

      Idę sobie ulicą a tu mnie zaczepia jakiś łapserdak czy inna łajza.
      A gać się śmierdziele.

      • 8 5

    • (2)

      Naganiacze restauracyjni to są ludzie, którzy chcą zarobić i właśnie na tym polega ich praca, żeby odzywać się do ludzi, a nie stać i milczeć. A jeśli się nie chce być zaczepianym przez przebierańców i tych oto naganiaczy, można chodzić bocznymi uliczkami, których nie brakuje.

      • 2 9

      • To ja mam chodzić bocznymi ulicami, a dlaczego ? (1)

        To niech te lumpy przeniosą się za miasto.

        • 7 2

        • naganiacze z knajp to lumpy? i za miasto? razem z knajpami czy jak?

          • 5 0

    • A ja nie chcę, żeby Twoje dzieci plątały mi się pod nogami.

      Nie życzę sobie wiecznego wrzasku, ryku bez powodu, wpadania mi pod nogi co chwila - bo leci bezmyślnie na oślep, mam dość dotykania przy tym wpadaniu brudnymi łapami czy wręcz odciskaniu mi na ubraniu loda/gofra trzymanego w tych łapach... Nie życzę sobie obecności dzieci, ich wrzasków i biegania między stolikami w lokalach gastronomicznych - itd, itp. I uliczni artyści nie przeszkadzają mi nawet w jednej setnej tak, jak to, co opisałam.

      • 8 0

  • Podajcie cennik.

    • 4 1

  • Pani Bożena - "Matołkowa" z mężem sprzedają też antykwaryczne komiksy o przygodach Koziołka Matołka.

    • 2 0

  • W takim Berlinie też stoją na przykład przy Bramie Branderburskiej, ale za zezwoleniem, które kosztuje 100 Euro dziennie. (1)

    U nas Adamowicz na nic nie wydaje zgody poza jakimiś zezwoleniami na pocztówki dla picu, że nie zrobił z miasta lagru o obostrzonym rygorze.
    Dlaczego? Bo ma w d**** miasto mieszkańców i jakieś tam małe interesy.

    • 2 0

    • Zapomnieliście o pajacu co wciska / za darmo / kręcone balony

      by po chwili żądać " ile się da zwykle 7 zł "

      • 1 0

  • Jako jeden z tzw. ulicznych artystów z Długiej chciałbym stwierdzić, że duża część turystów to buce bez poczucia humoru.

    • 9 1

  • Trochę straszny ten Matołek.

    Czy dzieci w ogóle kojarzą Koziołka?

    • 4 1

1

alert Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.

25

stycznia

Iluminacje świąteczne w Tró... Gdańsk Sopot Gdynia,

07

lutego

Marek Dyjak Gdańsk, Stary Maneż

Kultura

Plany trójmiejskich teatrów na najbliższe miesiące
Teatry planują nadchodzące miesiące
Kontrowersje wokół działalności miejskiego artysty
Kontrowersyjna działalność artysty z Gdyni

Kulinaria

Jedzenie do domu: testujemy hot dogi
Jedzenie do domu: testujemy hot dogi
Catering dietetyczny. Prosty sposób na zdrowe odżywianie
Dieta z pudełka: zdrowa, smaczna i kolorowa

    Najczęściej czytane

    Sprawdź się

    Czytelnicy trójmiejskich bibliotek otrzymują: